De trein van Sóller
Een historische verbinding tussen Sóller en Palma de Mallorca.
Aan het begin van de 20 Eeuw werd Sóller praktisch geisoleerd van de rest van het eiland, ten gevolge van zijn geografisch locatie ten Noorden van de Tramuntana bergketen. Het dorp werd met Palma, de hoofdstad, door een paard-met-wagendienst verbonden, die de bergen van de Coll moesten overbruggen. De rijke kooplieden van de vallei, wensten zich uiteraard een aangenamer en snellere aansluiting met de hoofdstad.
Jeroni Estades, een wel bekend politicus, buisinessman en Sóller inwoner, gaf, al in 1893, uitdrukking aan de wensen van de Sólleric en probeerde een treinverbinding tussen Sóller en Palma te bewerkstelligen, voorbijgaand aan Deią en Valdemossa. Deze route werd nooit gerealiseerd, vanwege zijn bijzonder hoge kosten. Tien jaren later, nam de industriemagnaat Joan Morell het idee over, en stelde een alternatieve route met een tunnel voor, die de bergen onder de Coll zou doorboren. Dit idee scheen, in eerste instantie, heel onpractisch voor iedereen, behalve Jeroni Estades, die Pere Garau vroeg om het project voor te bereiden.
Werk aan de treinverbinding begon in 1907, met behulp van een kleine engelse trein, die als eerste, onofficieel, de tunnel in 1911 zou in luiden. De officiėle ingebruikname nam plaats in 1912, met twee op steenkolen gedreven lokomotieven, genoemd "Bunyola" en "Son Sardinia" (de namen van de twee stations van de route) met zijn zes wagons. In 1929 werd de trein geėlektriseerd. Vanaf toen heeft de trein deze 27,3km lange route, zonder onderbrekingen, dagelijks tussen Sóller en Palma afgelegd. Vanaf 1913 heeft een elektrische tram die Sóller met zijn haven verbind, een afstand van 4,9km, deze route gecomplementeerd.
